|
04:15
Ik word wakker en kan niet meer slapen van de
spanning. Vol verwachting klopt mijn hart. Vandaag mag ik een dagje
mee met de vrachtwagen.
06:15
We zitten in de kantine. Arend van Goor laat mij
de route zien. 19 Adressen staan er op het programma. Tijdens de rit
Hoogeveen - Delfzijl hoop ik vandaag te ontdekken wat een chauffeur
van Tielbeke zo allemaal doet op een dag.
06:30
In de loods. Arend kijkt of de adressen een
beetje logisch in de vrachtwagen staan en of alles erin zit. De
papieren zijn compleet. We kunnen vertrekken.
Onderweg naar ons eerste adres vertelt Arend hoe hij chauffeur is
geworden. Hij volgde een opleiding tot timmerman, maar er was weinig
werk in de bouw. Zo kwam hij terecht bij een bakker, waar hij het
brood bezorgde. Na een aantal jaren kon hij aan de slag bij
transportbedrijf Van de Graaf in Dedemsvaart. Ondertussen is Van
Goor nu al ongeveer 27 jaar chauffeur bij Tielbeke, waarvan de
eerste 13 jaar op de vestiging in Dedemsvaart.
Wat is er nou zo leuk aan chauffeur zijn? "Het leukst is het
autorijden zelf", vertelt Van Goor. Autorijden is een hobby van de
man die nu 34 jaar getrouwd is met Martha. Ze gaan dan ook
regelmatig met zijn tweetjes naar de camping in Roermond. Arend
vindt het geen bezwaar om het hele eind naar het zuiden op
vrijdagavond af te leggen na een lange werkweek op de
vrachtwagen.
En het minst leuk? Het wachten. "Het zogeheten stilstaan. Ik
verveel me dood." En zich vervelen past niet bij Van Goor. Als kind
hielp hij al veel op de boerderij van zijn ouders, maar boer wilde
hij zelf niet worden. Lange tijd is hij voorzitter geweest van de
motorclub en ook heeft hij een tijd een piratenzender gehad. Alle
albums met nummers als "Daar bij die molen" staan nog in dozen op
zolder. De zendmast is weg en ook zijn motor heeft Arend verkocht na
zijn hartoperatie in 1990. Naar de camping gaan is nu zijn grote
passie.
07:40
Het eerste adres is gelost. Van Goor rijdt
meestal in Drenthe en Groningen. Hij kent de werknemers en weet hoe
laat hij waar terecht kan. Het lijkt wel of heel Drenthe is
opgebroken en omgeleid, maar Arend weet een sluiproute naar elk
adres. En komen we ergens waar de loodsjongens met pauze zijn, dan
lost Arend de goederen alvast, weet waar de ruilpallets staan en dan
hoeft hij alleen nog maar een handtekening te halen. In
sneltreinvaart werken we de 19 adressen af. "Eerst moet de wagen
leeg, dan is het pas tijd voor koffie." Arend vertelt. Bij elke
boerderij, elk lapje grond en ieder bedrijfspand kent de chauffeur
het achterliggende verhaal. Ondertussen verandert hij van regio naar
regio de frequentie van zijn radio. Van Radio Oost via Radio Drenthe
naar Radio Noord en weer terug. Ondertussen staat ook het "bakkie"
aan. Chauffeurs communiceren niet veel meer op deze manier, maar
Arend kan zich de tijd nog goed herinneren dat hij "motorpapa" was
en Freek Bloemert "Foxy Bravo".
14:30
We zijn leeg en onderweg naar Parker in
Hoogezand, waar we weer moeten laden. Ons laatste laadadres is in
Assen bij Middelbos, waar de koffie klaar staat en we rustig de
krant kunnen lezen, omdat de goederen nog niet klaar staan. Iets na
vijven vertrekken we uit Assen. Vanaf de stoplichten is het precies
drie kwartier rijden, weet Arend, dus hij kan Martha een sms'je
sturen. Om zes uur melden in Lemelerveld, dan lossen, dus hij is om
ongeveer half acht thuis voor het eten. | 
