|
december 2007 Jaargang 12 jubileumuitgave
|
In dit nummer:
| Vijftig jaar Tielbeke Een bijzondere halve eeuw waarin honderden mensen bij ons bedrijf hebben gewerkt of nog werken, soms al drie generaties lang! Ook een halve eeuw waarin honderden miljoenen kilometers gereden zijn, waarin volop geïnvesteerd is in materieel én mensen, vele mappen met administratie gevuld en ontelbaar veel salarissen uitbetaald zijn. Bovenal echter een halve eeuw aan teamwork. Samen hebben wij het bedrijf gemaakt zoals het is!
Jubileumopdracht De opdracht voor het redactieteam van deze jubileumuitgave van dit magazine was als volgt: op twaalf pagina’s vijftig jaar Tielbeke centraal stellen, met het accent op het mensenwerk en de inzet van al onze collega’s. |
 |
| En daarnaast vooral ook niet voorbijgaan aan het transport in z’n algemeenheid en onze trouwe klanten en leveranciers. Smeuïge verhalen en wetenswaardig-heden hoefden niet geschuwd te worden...! |
Interview Jo Tielbeke
Het zit in zijn genen: ’transport’ neemt ook privé een belangrijke plaats in. Dat blijkt ook uit de goede mogelijkheid om een auto te kunnen parkeren. Voor het huis van de heer (Jo) en mevrouw Tielbeke ligt een ruime parkeerplaats. Sterker nog, met een beetje fantasie is er een minirotonde voor het huis neergelegd. Rondom het huis groen. ’Centraal gelegen’ zou er in een makelaarsbrochure staan als deze specifiek voor de heer Tielbeke zou worden geschreven.
Centraal omdat het huis dicht bij de weg ligt, waar dagelijks tientallen Tielbeke wagens op- en aanrijden. En centraal omdat je vanuit de achtertuin bijna een blik kunt werpen op het ’transportbedrijf Tielbeke’. Een gesprek met een no-nonsense man. Recht door zee, heus niet altijd even makkelijk. Maar als je gewoon doet wat je belooft, valt er prima mee te werken. Al zult u niet makkelijk zijn werkuren overtreffen.
|

1965 Sinds 1985 rijden we voor Albert Heijn.Trelleborg werkt al sinds de jaren zestig met ons! Ook Norit is een zeer gewaardeerde relatie.
 |
|
Oprichtingsakte Tielbeke
Op 31 december 1957, ondertekenden de heren G. Tielbeke, de opa van Robert Tielbeke, Jo Tielbeke en zijn broer Nols Tielbeke de oprichtingsakte van Tielbeke transport.
Er moest vijftigduizend gulden worden betaald. Te voldoen in wekelijkse termijnen van tachtig gulden. In één jaar werd dus € 4.160,- afgelost. Voor dit bedrag werden de twee broers eigenaren van vier vrachtwagens, waaronder een Magiris Dentz, een zes cilinder bouwjaar 1955, een bestelwagen, een landbouwtractor en drie aanhangwagens. Van de laatsten was het bouwjaar overigens onbekend. Verborgen gebreken moesten natuurlijk worden uitgesloten.
Over het bedrag dat betaald moest worden, werd geen rente geheven. Bij een faillissement zou het nog verschuldigde bedrag nog steeds opeisbaar zijn. De verkopende partij onder-tekende overigens wel een concurrentiebeding voor vijftien jaar. Daar heeft hij zich keurig aan gehouden! Maar goed ook: de boete zou honderd gulden per dag bedragen!
Logo Ons logo is ontworpen in de jaren tachtig. In 2000 werd de kleur gewijzigd van geel naar rood.
De vrachtwagens rijden soms langs ons huis. Die glazen pui komt goed uit, zo kan ik ze nakijken. De wagens zien er altijd schoon uit. Daar is Robert sterk in. Geen vlekje te zien. Wij wasten de wagens met de hand, nu is er een wasstraat. |
|
 |
|
|
|
Op 31 december 1957, ’s avonds om 21.00 uur hadden mijn vader, mijn broer Nols (1931) en ik (1930) een afspraak met de notaris in Zwolle. We zouden het transportbedrijf overnemen. Waarom die dag zo laat? Dat had vast met belastingtechnische redenen te maken. Overigens is daar niet al te lang over gesproken. Op het moment dat mijn vader bedacht dat hij het bedrijf wilde verkopen, moest het dan ook maar meteen gebeuren. Dat was een reële marktwaarde. Dat moest ook wel. Onze ouders hadden veertien kinderen; zeven jongens en zeven meisjes. Ze wilden niemand benadelen.
Nols en Jo
”Nols en ik hebben jarenlang samengewerkt. Gelukkig konden onze vrouwen het ook goed met elkaar vinden. We zijn zelfs op dezelfde dag getrouwd: 14 mei 1958. Ik zal het je nog sterker vertellen. Hun eerste dochter werd geboren op 6 maart 1959, een dag later op 7 maart werd onze oudste dochter geboren. Vind je dat géén perfecte planning? Nou, het komt toch aardig in de richting. Doe het maar eens na. De gezamenlijke bruiloft had overigens met het kostenplaatje te maken. We kenden ook nog eens dezelfde mensen.”
Vakbekwaam
”Als broers hadden we ieder onze eigen kwaliteiten. Nols was technisch erg goed. Wat hij zag, kon hij met zijn handen maken. Hij repareerde alle vrachtwagens. Een zeer kundig ontwerper ook. Ikzelf heb twee linkerhanden. Ik moet het hebben van mijn boerenverstand en werklust. En handelen, mooi werk. In de loop der jaren heb ik wel internationale opleidingen en cursussen gevolgd. Op de fiets naar Zwolle om een vakbekwaamheidsdiploma te halen. Gelukkig hebben we altijd het lef gehad om te investeren in goed materiaal. We reden met Scania of Daf. Wagens die circa 10% duurder waren dan andere merken. Ik denk nog steeds dat dat onze basis was.”

Klinkende namen
”In de loop der jaren is onze klantenkring sterk uitgebreid. Sinds 1985 rijden we voor Albert Heijn. Trelleborg werkt al sinds de jaren zestig met ons! Maar we zijn op meer klanten trots. Neem Norit. In eerste instantie wilden ze een vrachtwagen huren. Een collega reed al jaren voor hen. Nee, we zijn niet bewust de concurrentie aangegaan. Dat was een ongeschreven gentleman’s agreement. Toch werden we uitgenodigd op het hoofdkantoor in Amersfoort. Nols en ik gingen die dag op stap. We werden compleet doorgezaagd. Op de terugweg waren we wel een beetje knorrig: ”Wat hebt ze d’r eigenlijk toch met te maken”, zeiden we tegen elkaar. Maar we mochten leveren. En nog steeds als ik een Norit wagen zie, ben ik er trots op. Dat was het vragenuurtje wel waard.”
Onroerend goed
”We hebben het bedrijf ook uit kunnen breiden doordat we geïnvesteerd hebben in onroerend goed. We kochten bedrijven op van Lemelerveld tot Stadskanaal. In Wijhe hebben we een dependance opgekocht van Krommenie. Negen hectare groot. We hebben er in 1967 een miljoen gulden voor betaald. Veel geld, maar ik heb me er niet ongerust over gemaakt. Na aankoop van een zandbedrijf konden we aan het Sophia Ziekenhuis 150.000 cup zand leveren. Twee chauffeurs werkten daar elke dag met een kieper. ’Het vakantiebedrijf’, noemden we die locatie. Die knapen werkten exact acht uur per dag.”
|
|
|
|
Internationaal
Na de aankoop van Trip in Stadskanaal hadden we een vergunning voor internationaal vervoer. We kregen hierdoor de status voor internationaal vervoer. Dat voelde goed. We zijn in de loop der jaren veel gaan exporteren naar andere landen. We zeiden nooit nee. Robert wel eens. Dat is zijn keuze. En eerlijk is eerlijk: soms zie je dat dat wel eens goed is. Hij blijft bij zijn leest.”
|
|

|
Jo Tielbeke over zijn vader
Mijn vader was niet zo gecharmeerd van de Engelsen. Een schip volgeladen met eieren was medio de jaren dertig op weg van Nederland naar Frankrijk. Een hachelijke onderneming. Tijdens deze reis devalueerde de Engelse pond. Mijn vader was zo kwaad. Ergens had hij het idee dat hem de winst niet werd gegund. Nu een mooi verhaal, maar destijds heeft hij er veel zorgen door gehad. |
Jos Heitbrink
”Ik zou graag willen dat je zijn naam duidelijk in het verhaal verwerkt. Hij is onze steun en toeverlaat. Nog steeds. Zestig is hij nu, begonnen als vijftienjarige op de pakjeswagen. Hij werd directeur. Jos werkte zestig - negentig uur per week. Als planner begon hij om 06.00 uur en werkte door tot 20.00 uur. Nooit was hij ziek. Eén avond per week was hij vrij. Voor de brandweer. De telefoon stond altijd naast zijn bed. Als er een chauffeur belde om te vertellen dat hij pech had, dan loste Jos het op.”
Minst mooie dag en de mooiste
De minst mooie dag, wat vraag je mij nu? Moment.” ”Mien, kom eens
|
|

Jos en Frank Heitbrink. Beide broers naast elkaar peinzend over weer een software hobbel... |
| hier. Wat is de minst mooie dag, al die jaren?” Ik weet het. De dag dat er een staking dreigde uit te breken op het bedrijf. Ze wilden de weg blokkeren met onze wagens. Daar wilde ik niets van weten. Ik ben naar die medewerkers toe gestapt, die ochtend rond 05.30 uur. ”Als je staken wilt moet je dat doen”, zei ik. Wel met een rustige stem. ”Maar niet in mijn auto”. Dat werd opgelost. De mooiste dag? Zonder enige twijfel de dag waarop Robert aangaf dat hij het bedrijf wilde overnemen. Want dat stond echt niet vast. Hij is onze oudste zoon. Voor hem hebben we vier dochters gekregen. ”We zijn gezegend onder de vrouwen.” |
|
|
Bodedienst
In de jaren vijftig vertrokken er op elke dinsdag en vrijdag bodediensten naar de markt in Zwolle. In de vrachtwagens zaten producten van drie of vier plaatselijke ondernemers. Vellen van dode koeien waren een geliefd te verkopen product. Op het Rode Torenplein in Zwolle stonden veertig à vijftig vrachtwagens. Vertegenwoordigers kochten de producten op. Voor de terugweg naar Lemelerveld bestond de lading uit bakkersmeel voor al de negen bakkers in Lemelerveld. Het meel zat in zakken van vijftig kilo. Deze brachten we, op onze rug, naar boven. Kom daar vandaag de dag maar eens mee aan.
| Er is nog nooit een envelop gestolen
Melkrijden
Ook mooi. Voor circa zeventig boeren in onze omgeving haalden we de melk op. De melkbussen stonden langs de straat. De melkfabriek was onze opdrachtgever. Elke veertien dagen werd er melkgeld betaald aan de boeren. Dat nam onze chauffeur mee. De boerderijen stonden verder van de weg af. Dus werd de envelop met het geld tussen een deksel van een melkbus gestopt. In al die jaren is er nooit een envelop gestolen.
|
|
|
Jo Tielbeke tijdens de opening in 1995
| Onze vrachtwagens beschikken over krachtige motoren. De melkwagens van vroeger moesten het hebben van pure spierkracht. |
|
Tielbeke toptechniek in logistiek
Tielbeke toptechniek: Tielbeke biedt haar klanten een betrouwbare logistieke oplossing door gebruik te maken van de best mogelijke technieken. In vijftig jaar zijn deze oplossingen steeds beter en nauwkeuriger geworden. Betrokken en goed opgeleide medewerkers beschikken tegenwoordig over jong materiaal, gecombineerd met een modern IT-systeem. |
| ’Nee bestaat niet en doe wat je zegt’.
Sinds jaar en dag de ongeschreven wet bij Tielbeke. In vijftig jaar is dat nooit veranderd! In een folder uit de jaren zeventig werd de volgende slogan al gebruikt:
’Tielbeke Transport, meer dan transport alleen’.
|
|
| Bedrijfskleding
Met betrekking tot bedrijfskleding kent Tielbeke een grillige historie. Grijze stofjassen, rode body-warmers, maar ook vuurrode, blauwe, en groene overalls. Dit jaar is Tielbeke overgegaan naar een heuse ’Tielbeke kledinglijn’.
De basiskleur is zwart, de collectie uitgebreid en speciaal op maat gemaakt. Polo’s, fleecetruien, mooie jacks met afritsbare mouwen en zelfs overhemden, met keuze uit een iets langer model of juist kortere mouwen. Elke jas heeft een extra grote zak voor de ontelbare vrachtbrieven, extra pennenzakjes en uiteraard zijn reflecterende strepen - letterlijk - zichtbaar.
Na de testperiode werden een paar dingen aangepast, maar nu heeft nagenoeg iedereen zijn/haar nieuwe garderobe in huis. Tegen een vriendenprijsje kan extra kleding aangeschaft worden. Genoemde polo en jas zijn populair!
|
|
 |
Overall
Blauw of blauw. Dat waren de kleuren van de overalls die de medewerkers van Tielbeke in de eerste decennia droegen. Ze werden door de medewerkers zelf aangeschaft, kleedgeld was een vreemd woord. Sommige medewerkers veroorloofden zich een Manchester broek, vanwege de ’mooie kwaliteit’. |
 |
|
Van autowasser tot...
Al vijftig jaar lang blinkende vrachtwagens, goed verzorgd door onze noeste autowassers. Elke vrijdagmiddag en zaterdag zijn ze in de weer met een hoge drukreiniger. Velgen en spiegels worden stevig onder handen genomen, voordat de wagens door de washal gaan. Vaak zijn deze knapen - meisjes zijn nog niet doorgedrongen tot dit team - ook door de week inzetbaar in het bedrijf. Ze helpen een handje mee in de loods, waar ze de vrachtwagens handig en verstandig leren laden en lossen.
|
|
 |
De meeste jongens volgen een transport- of technische opleiding. Zodra ze hun papieren hebben, stromen ze vaak door. De eerste keer dat ze een vrachtwagen onder het kritische oog van hun collega’s het liefst strak tussen de lijnen op het Tielbeke terrein mochten wegzetten, blijft ze vaak goed bij... |
WW?
Vroeger waste elke chauffeur zijn auto op zaterdag zelf, met water, zeep en een spons. In de winterperiode knapten zij de wagens op, want dan werden er minder vrachten vervoerd doordat menig malerij en overig landbouwvervoer stil lag. ’De WW kenden we niet’. |
|
|
 |
 |
|
Chauffeur word je niet zomaar
Interview Robert Tielbeke
Een stevige hand: ”Robert Tielbeke”. Even een afwachtende houding en een duidelijke instructie. ”Dit magazine gaat niet over mij, maar over al onze onze medewerkers, over het verleden en over nu. Iedereen is een belangrijke spin in het web.
|
”Ik ben opgegroeid met het bedrijf. Mijn ouders waren er dag en nacht mee bezig. Als we vrij hadden van school gingen we aan het werk.
Als tiener vind je dat niet altijd leuk.
Het vervelendste werkje was dat wat ik regel-matig met mijn neef Cor moest doen. In die tijd waren de steenklemmen minder effectief dan tegenwoordig en vielen er tijdens het lossen regelmatig pakken met stenen om. Mijn vader zette mijn neef en mij in de auto en reed naar de locatie. ”Netjes opstapelen”, riep hij. ”Ik haal jullie straks weer op.” Met de noorderzon was hij vertrokken. ”Ha, ha, ik weet niet of hij het nog weet. Ik wel. Ik ben daarna als chauffeur aan het werk geweest. Dan leer je de praktijk.
Je hebt je werktijden niet altijd zelf in de hand. Door een file of een andere planning kun je later thuis zijn dan je verwacht. De werktijden zijn dus onregelmatig en vaak lastig te combineren met het thuisfront. Daar moet je mee om kunnen gaan. Maar als je dat kunt is het een wereldbaan.
Ook nu nog ondanks de drukte op de wegen. Je komt nog eens ergens en vervelen is er niet bij.” |
Diploma’s
”Chauffeur word je niet zo maar. Natuurlijk moet je over de benodigde rijbewijzen beschikken.
Er komen hoe langer hoe meer regels en specifieke eisen. Het zijn pittige examens. Daarnaast moet je sociaal zijn, omdat je met name in distributie met veel verschillende klanten te maken hebt.”
Een nieuwe visie
De afgelopen jaren zijn we bezig geweest om de activiteiten te herstructureren. We gaan nu meer de diepte in. Dat is onze grootste verandering. Bepaalde diensten hebben we afgestoten. Denk hierbij aan afvaltransport, tankvervoer en het bulkvervoer. Dat zijn altijd lastige keuzes. ’Omzet is omzet’ denk je misschien.
Maar het moet wel haalbaar blijven.
Op financieel vlak, maar ook voor de interne planning. Onze focus ligt nu op de Benelux landen. Vroeger lag onze omzet voor 70% in het buitenland. Nu is dat, buiten de Benelux, nog circa 15%.”
|
Arbeidsvoorwaarden
”De vrachtwagen is voor veel chauffeurs hun tweede thuis. Het aantal PK’s blijft belangrijk. Net zoals de grootte van de wagen.
Logisch, dat heb ik ook nog. Toch richten wij ons bij het werven van onze medewerkers op andere zaken. Wij proberen onze chauffeurs meer een privé-leven te bieden. Dat kan doordat ze de mogelijkheid hebben om parttime te werken. We proberen er rekening mee te houden met welke ritten een chauffeur het liefst rijdt.
Albert Heijn is als een spoorboekje. Je weet waar je hoe laat moet zijn. Andere medewerkers kiezen juist voor het wat onregelmatige stukgoed transport. We investeren in jong materiaal.
Onze mensen worden goed begeleid, er is ruimte om opleidingen te volgen. Als werkgever zijn wij trots op onze tweehonderd medewerkers, de honderdvijftig chauffeurs die dagelijks onderweg zijn, hun collega’s die op allerlei fronten ondersteunen om alles zo vlekkeloos mogelijk te laten verlopen.” |
|
Financieel
Financieel is Tielbeke een gezond bedrijf. Niet in de laatste plaats is dat te danken aan controller Jan Ogink. Begonnen bij Tielbeke in 1984 als ’gewone’ boekhouder, nog aangenomen door Jo Tielbeke. Door zijn autodidactisch vermogen niet alleen gegroeid van boekhouder tot controller, maar tevens tot ARBO-specialist en halve jurist. Jan wil altijd precies weten hoe het zit. Niet voor niets hechten veel TLN- medewerkers meer waarde aan zijn oordeel dan aan dat van eigen specialisten... |
|
 |
 |
|
Geen concessies aan onderhoud
Dat deze opstelling wel eens botst met de planning neemt hoofd garage Richard Tielbeke op de koop toe. Voor Richard, perfectionist als hij is, moet het onderhoud gewoon goed en op vooral op tijd. De laatste 10 jaar was Richard verantwoordelijk voor het onderhoud van het wagenpark. Je zou denken dat hij het stokje van zijn oom Arnold overgenomen heeft. Echter, in werkelijkheid heeft Hans Preuter tussen Arnold en Richard enkele jaren de scepter gezwaaid in de garage. Nog maar enkele weken geleden is de leiding in de garage overgegaan van Richard naar Kees Bos en gaat Richard zich meer toeleggen op het wagenparkbeheer. |
Spiegeltje spiegeltje...
Vroeger was er niet zoveel verkeer als nu. Veiligheid heeft bij Tielbeke echter altijd hoog in het vaandel gestaan! Een belangrijk aspect van deze veiligheid zijn de vele spiegels aan onze wagens. Is het u wel eens opgevallen hoeveel dat er zijn?
De rechterbuitenspiegel, de rechterbreedtespiegel, de trottoirspiegel, de doblispiegel (om de dode hoek te bepalen) en de frontzichtspiegel bijvoorbeeld. Deze laatste zorgt ervoor dat de chauffeur kan zien wat er binnen twee meter voor zijn cabine gebeurt. Al deze spiegels moeten natuurlijk goed afgesteld worden, dat gebeurt op een zogenaamde ’spiegel-afstelplaats’.
 |
|
De chauffeur zet zijn wagen aan de voorkant van de velgrand op de opstellijn, zet zijn stoel in de juiste positie en gaat rechtop zitten. Vervolgens krijgt hij aangegeven met welke spiegel hij welk cijfer op de afstelplaats duidelijk moet kunnen zien. Geen overbodige luxe!! |
| Eén spiegeltje, twee richtingaanwijzers Meer zat er niet op de eerste vrachtwagens. De buitenspiegel zat natuurlijk links, maar had wel een ander karakter dan die van nu: ovaalvormig en met een doorsnede van slechts ongeveer acht centimeter! En de richtingaanwijzers? Die zaten elk aan één kant van het stuur,en werden door middel van een touwtje bediend!. |
|
|

|
|
Plannen in het verleden
Wat de planning betreft is er natuurlijk veel veranderd. Vroeger tekenden we de lijnen op de grote whiteboard landkaarten die hier overal nog hangen. Zo bepaalden we de routes en maakten een inschatting van de tijd die de chauffeurs nodig hadden om op de plaats van bestemming te komen. Hierna werden er rittenlijsten, laadlijsten en een aftekenlijst uitgedraaid. En alles kwam retour. Een hele administratie. |
| Interview Rinaldo Hofstede
Geen baan voor watjes
De planning is het kloppende hart van Tielbeke. De planners zitten per circa zes collega’s gegroepeerd. Hectiek is het motto. Rinaldo Hofstede is hoofd planner. Wat meteen opvalt, zijn de twee beeldschermen die op elk
|
|
|
| bureau staan. Op het ene computerscherm wordt gewerkt, op het andere scherm verschijnen tekstberichten van chauffeurs. Een greep uit de berichten die binnenkomen: ’Ben leeg in Emmen’, ’Stuur een nieuwe rit aub, 461’, ’Bedankt’, ’Oké, zal Henk bellen’, of deze ’Kunnen jullie Streng even bellen waar de spullen blijven?’ |
"Deze communicatie met chauffeurs is perfect. De berichten die ze versturen worden willekeurig op een werkscherm geprojecteerd. Er wordt dan even onderling overlegd wie het bericht afhandelt. Schriftelijke berichtgevingen zorgen ervoor dat je alles nog even kunt nalezen.
De chauffeurs staan niet in de wacht om ons te bellen, er is geen ruis en bovendien is het kostentechnisch ook aantrekkelijker. Het nadeel is dat een geschreven bericht verkeerd opgevat kan worden. Gelukkig zijn de lijnen kort en wordt er dan wel een telefoontje aan besteed. Soms ’misbruiken’ we deze vorm van communiceren.
Er is een groot Feyenoord-fan onder de chauffeurs. Als deze club verliest, sturen we hem de dag erna een berichtje om de uitslag nog even door te geven. ’Sociale betrokkenheid’, zo kun je het ook noemen ja. Haha”.
Puzzelen
”Plannen is het mooiste wat er is. Je moet er wel voor geboren zijn. Het is puzzelen. Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week is het mogelijk voor de chauffeurs contact met ons te zoeken. We werken in een drie ploegendienst. ’s Nachts heeft één van ons telefoondienst. Door middel van onze mobiele telefoons zijn wij altijd en overal bereikbaar.
Als 22-jarige, dertien jaar geleden, ben ik als ’assistent orderintake’ begonnen bij Tielbeke. Ik kreeg een uitnodiging voor een tweede sollicitatiegesprek van Robert (Tielbeke).
”Als we eruit komen kun je meteen aan de slag”. Zo zei hij. ”Maak mijn broodtrommel maar klaar”, riep ik tegen mijn moeder. En zo is het gegaan.
|
|
In de loop der jaren heb ik cursussen gevolgd en ervaring in het werk opgedaan. Het woord ’nee’ kennen we niet bij Tielbeke. Soms hangt daar een prijskaartje aan. Natuurlijk hebben wij daarin ook een adviserende rol.”
Planning
”Ook de planning is voor een groot deel geautomatiseerd. De orders die binnenkomen worden op verschillende momenten van de dag verwerkt. We verdelen de opdrachten die binnenkomen over de afdelingen Benelux en Teamtrans, een samenwerkingsverband van veertien transporteurs in geheel Nederland die elk een eigen werkgebied hebben. We werken ook samen met drie andere grotere collega’s in het Distributie Holland België Netwerk. Alle andere vervoersopdrachten worden met behulp van de computer vastgesteld. Soms moeten we iets aanpassen. Elke chauffeur bezoekt tien tot vijfendertig adressen. Het moeilijkst van een planning is overzicht te houden.
Er zijn zoveel wagens, zoveel bewegingen. Daarom word er twee tot drie keer per dag de planning doorgenomen.
’s Avonds tussen 21.00 - 21.30 uur is het spitsuur. De chauffeurs bellen dan voor de planning van de volgende dag. De jongens mogen tot vijftien uur per dag werken.
Nee, geen baan voor watjes.”
"Plannen is het mooiste wat er is.
Je moet er wel voor geboren zijn.
Het is puzzelen."
|
|
| Blijven bouwen aan de toekomst
Vroeger bestond internet nog niet, maar sinds Tielbeke online is, zijn vele (nieuwe) ontwikkelingen op de voet te volgen. Dat geldt onder andere voor het nieuwe Warehouse (Magazijn) in Zwolle. Marius Verschuuren, als logistiek directeur verantwoordelijk voor dit project, bekijkt de meest recente foto’s wekelijks op de website. Uiteraard volgt hij de vordering van de bouw ook bijna dagelijks met eigen ogen op de voet.
|
Ook vroeger moesten we al "lachen naar het vogeltje!"
|
| Tielbeke blijft groeien, met steeds nieuwe opslagruimtes variërend van 1.000 tot 30.000 m2. Warehousing vormt een absolute aanvulling op ons verkoopapparaat |
”Als het Warehouse klaar is, beschikt Tielbeke over 30.000 m2 opslagruimte. In Lemelerveld is 5.000 m2 beschikbaar, in Zwolle 25.000 m2. Sinds april 2005 werk ik bij Tielbeke. Vanuit het management werd besloten ’warehousing’ tot een belangrijk onderdeel te maken van de diensten die Tielbeke levert. De aanleiding was iets minder plezierig. Abbott, één van onze grootste klanten, besloot in 2003 om zelf een magazijn in Breda en Zwolle te bouwen.

Netjes genummerd, strak op een rij.
Zij wilden vanaf medio 2006 geen gebruik meer maken van ons magazijn. Dat betekende dat er ruimte vrij kwam. Op dat moment werd besloten een pro-actieve houding aan te nemen en de mogelijkheid van moderne warehousing van Tielbeke bij meerdere bedrijven in de markt onder de aandacht te brengen. Wij zijn flexibel, hebben ruime kennis van warehousing en ons pand voldoet aan de modernste eisen. Een rondgang door het warehouse is verrassend. Niet alleen worden de producten van Abbott (ja, ze zijn weer klant!) opgeslagen.

In 1970 verhuisde Tielbeke
van de Nijverheidsstraat
naar de Parallelstraat.
|
Naast deze melkproducten en vloeistoffen voor sondevoeding vindt u er ook de zeer hoogwaardige producten van Wärtsilä.

En dat betekent de opslag van scheepmotorenonderdelen waaronder krukassen met een lengte van negen meter en een gewicht van negen ton! Onze sprinklerinstallatie zorgt ervoor dat alles brandveilig is. We zijn daardoor niet verplicht extra muren te bouwen. Ook dat vergroot weer de flexibiliteit en het werkplezier.”
Efficiënt en kostenbesparend ”Wij willen graag samenwerkingsverbanden aangaan met bedrijven die bijvoorbeeld sterk groeien, maar (nog) niet voldoende opslag hebben. Andere bedrijven kiezen er bewust voor een langdurige relatie aan te gaan omdat de logistiek voor hen niet hun corebusiness is.

Of het zijn bedrijven waar men werkt met seizoensgevoelige producten.
Als ze in eigen huis de goederen zouden opslaan zou dat betekenen dat ze bepaalde periodes van het jaar over veel ’loze ruimte’ in het eigen magazijn beschikken. Ook het aantal logistieke medewerkers binnen zo’n bedrijf moet dan flexibel kunnen zijn.
|
Warehousing is dan een goede oplossing. Het is een aanvulling op het verkoopapparaat. De automatisering en de flexibiliteit naast onze gedreven medewerkers geven ons een voorsprong op onze collega-concurrenten. Binnenkort starten wij met een klant die onder andere haar producten verkoopt via Internet. Deze producten worden, na de bestelling via Internet, direct verzonden naar de consumenten in geheel Europa. Daarnaast worden de goederen via de groothandel verkocht. Het project is pas begin oktober gestart en is per 1 december operationeel. Een mooi traject en project!”

Sinds jaar en dag een kwestie van nuchter boerenverstand en een neus voor zaken.
En straks
”We blijven, letterlijk, bouwen aan de toekomst. Op 1 januari moet ook het nieuwste gedeelte, ruim 3.000 m2, operationeel zijn. Dit is de vierde aanbouw sinds 2000. We zijn gestart met 1.000 m2 en 1.600 m2. Daarna vond er een uitbreiding plaats van ruim 4.000 m2. En nu dus deze nieuwbouw. De plannen voor de volgende uitbreiding worden overigens op dit moment al weer gemaakt! We willen uiteraard gelijke tred houden met de groei en de wensen van onze huidige en toekomstige klanten. Zij staan bij ons centraal en beseffen dat we ons elke dag weer opnieuw moeten bewijzen in de kwaliteit die geleverd moet worden. Met onze kennis en flexibiliteit en met de instelling van onze mensen dragen we hier zorg voor. We kijken vooruit, maar beseffen ook dat we ’nu’ op alle nieuwe ontwikkelingen van morgen moeten blijven inspelen.”
|
En vroeger?
Warehousing’ is een nieuw te ontwikkelen markt. Lang geleden bestond in Lemelerveld en Zwolle echter ook al de mogelijkheid om goederen voor korte of langere tijd op te slaan. De klanten huurden de ruimte meestal zelf en zorgden zelf voor de eigen invulling. Op verzoek ondersteunde Tielbeke haar klanten daar waar nodig. Met pen en papier werd door de klanten bijgehouden wat waar stond, want computers gebruikten de klanten vaak nog niet. Al vanaf het begin van het digitale tijdperk, in de jaren tachtig, kon Tielbeke haar computers inzetten om het proces te optimaliseren en liep zo in die tijd al vooruit op haar collega’s. |
|
|
|
Familiedag
Wie hoort bij wie? Sinds jaar en dag tijdens de jaarlijkse familiedagen een leuke en soms verrassende gewaarwording. Ook de activiteiten zijn jaarlijks verrassend: van ponyrijden tot een ’springkussen-survivalbaan’ en van gezamenlijk barbecuen tot een WK-voetbalwedstrijd kijken op een groot scherm. Oordoppen meenemen...
|
|
 |
Interview Jochem van Gaal

Chauffeur
wilde ik worden
”Als klein jongetje wist ik het al: chauffeur wilde ik worden. Net als mijn vader. Vijfentwintig ben ik nu, half zo oud als Tielbeke, en nog steeds vind ik het een prachtig beroep. Voor Tielbeke rij ik alweer vijf jaar. Op dit moment stukgoed. Zo rij je, in één rit, voor meerdere klanten.
|
In mijn geval in de Benelux. Als ik een collega van Tielbeke tegenkom, wordt er altijd even getoeterd. Vaak weet je wel welke chauffeur er in de vrachtwagen zit. Door het nummer op de cabine. Of je herkent de nummerplaat met naam die sommige chauffeurs voor het raam hebben geplaatst. Soms praten we even via het bakkie, totdat de verbinding te slecht wordt.
Eén of twee keer per maand overnacht ik in de wagen. De ene keer rij je door tot een uur of vijf, een andere keer wordt het later. Onderling hebben de chauffeurs telefonisch contact.
Je vraagt of er bij een bepaald chauffeurscafé nog een staanplaats is. Of we drinken samen iets. Nee, er wordt natuurlijk nooit over vrouwen gepraat. Wel over, en dat is wel waar, dingen die we overdag hebben meegemaakt.
|
Minder leuk is de ’eerst ik, dan jij’ mentaliteit van veel automobilisten. Je probeert ergens in te draaien, rijdt er toch nog even een personenwagen tussen door.”
Ik woon samen met Jacqueline. Zij wist dat mijn beroep mijn leven is. Ze heeft daar geen moeite mee en rijdt wel eens mee. Soms wordt het later dan verwacht. Als we dan een feestje hebben blijft ze niet thuis. Ze is lief en zelfstandig.
Mijn cabine is als mijn tweede huis. Op mijn slaapplaats ligt een extra dikke matras van 70 x 200 cm. Opvallend zijn mijn donkerblauwe dikke gordijnen. Ik slaap prima in de vracht-wagen. Zo goed dat ik, naast de wekker in de cabine ook mijn telefoon ’s morgens vroeg als wekker instel. Een goed begin van een mooie dag.”
|
|
Eigen gasolietank
In de beginjaren waren de afstanden die afgelegd werden nog niet zo groot. Tielbeke had echter al vrij vlug een eigen gasolietank, ondanks dat elke autogarage over het algemeen wel over een benzinepomp beschikte (Lemelerveld telde er zelfs zes!!). Zo kon lekker makkelijk bij de zaak worden getankt.
|
|
 |
Tran - spotjes
Gevonden voorwerpen
Ooit vond Gerrit Horstman ’de bovenkant’ van een kunstgebit op ons Tielbeke terrein. Hilariteit alom, maar wat ermee te doen? De oplossing was vlug gevonden...
IT-er Frank Heitbrink vierde zijn verjaardag en trakteerde op gebak. Hij had een assistent bij zich. Ook hij kreeg een taartje. U raadt het al, binnenin het gebakje zat een kleine verrassing... Naar verluid had deze stagiaire zijn buik er vlug van vol.
|
|
 |
|
|
|
Schorpioen!!!
Een bijzonder jubileum, een bijzonder dier....
Ze wisten het zeker: in de container waarin zakken koolstof, grondstof voor Norit, lagen, zat een schorpioen! Eén die de verre reis per schip had overleefd. Dat maakte het lossen lastig, maar het werk moest doorgaan. Gelukkig kwam al snel het goede bericht dat Gerrit Kardijk - een begrip - de schorpioen eigenhandig gevangen en in een monsterpotje gestopt had. Daar lag ie dan, een beetje witjes tussen de zwarte koolstof... Ernst -Jan (Dorgelo) bracht het beestje, in het genoemde potje, naar de dierentuin in Emmen. Daar werd het bijzondere schepsel grondig onderzocht. De uitslag kwam een week later. Het bleek een platgetrapte druif te zijn!!!
En Gerrit? Die moest op zijn werk een tijdje door de zure appel heen bijten....! |
| Proletarisch winkelen
Stelt u zich voor: u gaat winkelen, zonder pinpas of contanten. In een feestelijk aangeklede ruimte staan plaatselijke ondernemers voor u klaar. U herkent de slager, de bloemist en medewerkers van de supermarkt, de slijterij en de speelgoedwinkel. Bij binnenkomst ontvangt u een stevige tas en een aantal waardebonnen waarmee u zelf bij de ondernemers artikelen kunt aanschaffen. Na het winkelen kunt u, met uw gezinsleden, genieten van een stamppottenbuffet.
Nick & Simon treden op en in de hoek staat een springkussen, een ballenbak en een poffertjeskraam. De kinderen vermaken zich dus ook uitstekend. Het kan, want Tielbeke organiseert voor het derde achtereenvolgende jaar deze alternatieve manier van het samen-stellen van een kerstpakket. Met succes! Enkele ondernemers hebben pakketten samengesteld waaruit gekozen mag worden: vorig jaar was het chipspakket lekker groot, het vleespakket geliefd en ook het ’drankenpakket’ populair. Andere winkeliers bieden keuze uit verschillende artikelen, zoals gezelschapsspelen, schrijfwaren en knutselspulletjes. Sommige kinderen van medewerkers hebben geluk en mogen zelf hun kadootje kiezen. Diegenen die liever verrast worden of niet kunnen komen shoppen, ontvangen een door de directie uitgezocht kerstpakket.
Ook heel mooi, al neemt de belangstelling hiervoor elk jaar een beetje verder af.
|
Verkeersles
en andere vrachtwageninzet
Gedurende de afgelopen vijftig jaar hebben heel veel basisschoolkinderen in Lemelerveld, Luttenberg en Ommen les gekregen van Jos Heitbrink en hoofd loods Eggie Veltink.De laatste jaren echter ook van onze chauffeursinstructeur Koen Heitbrink die met name de dode hoek onder de aandacht brengt. De kinderen luisteren altijd erg goed als vertelt wordt over de gevaren van een vrachtwagen.
Als je op de fiets zit of zonder uit te kijken de straat
|
|
 |
oploopt, kunnen we je niet zien’, vertellen zij. Dat knopen de meeste jongens en meisjes goed in hun oren. De grote vrachtwagen waarin de chauffeur naar school is gekomen, is natuurlijk altijd het leukst! Na de les mogelijk de kinderen dan ook een kijkje in de cabine nemen. Dat is dringen! Soms worden de wagens ook voor andere activiteiten ingezet.
Voor het Sinterklaasfeest, als kleedruimte bij een veldloop op de Lemelerweg of als podium voor een optreden. Niet alle aanvragen kunnen helaas gehonoreerd worden, maar de belangstelling voor onze wagens is wel heel erg leuk! |
|
|
|
|
Eerste medewerkers
Jo Tielbeke schudt ze zo uit zijn mouw,
namen van eerste medewerkers
van Tielbeke Transport:
Tone Bos, Anton Haas en Gait van de Stig,
allemaal chauffeurs.
|
|
| Medewerkers gevraagd
Bij Tielbeke moet je niet zijn voor de toeters en bellen. Ernst-Jan Dorgelo, direkteur transport is duidelijk: ”Voor cowboys is hier geen plaats”. in tegenstelling tot het gros van transporterend Nederland zoekt Tielbeke het niet in nog meer pk’s en grotere cabines voor haar chauffeurs. Al sinds eind jaren ’90 wordt ingezet op mogelijkheden voor parttime werken, training en opleiding, een chauffeursinstructeur, persoonlijke begeleiding door leidinggevenden en schadepreventie. Ook in deze huidige drukke tijd zet Tielbeke deze koers voort. Geen toeters en bellen voor de korte termijn, maar verder vorm geven aan gedegen personeelsbeleid met respect voor milieu, wet- en regelgeving.
Interesse? Tielbeke biedt een no-nonsense cultuur, goede arbeidvoorwaarden met respect voor wet- en regelgeving. Solliciteren kan schriftelijk naar Tielbeke Transport, afdeling P& O, Postbus 3, 8150 AA Lemelerveld. Online solliciteren kan ook via www.tielbeke.com.
|

| Vroeger ging het op gevoel
Uit welk nest?
Uit welk nest komt hij of zij? Dat was in het verleden de belangrijkste vraag bij een sollicatie. Als Tielbeke een chauffeur of een andere medewerker zocht, ging dat als een lopend vuurtje door het dorp: niets ’psychologische test’, gewoon op gevoel!
|
|
|
|
|